گذار از سرمایه داری به کمونیزم یک
رفتارضد مارکسیستی است!
رامین کبیری (سوئد)
یک دنیای بهتر "برنامه حزب کمونیست کارگری ایران" دارای محتوی علمی منسجم نیست که قادر باشد جهان بینی علمی طبقه کارگر را در چهارچوب مارکسیزم ـ لنینیزم بطور دقیق توضیح بدهد.
در برنامه حزب کوچکترین اشاره ای به لنینیزم نمی شود که نیروی محرکه مارکسیزم است و آن را به یک جهان بینی عمل کننده تبدیل کرده است. حتی به خود سوسیالیزم در گوشه و کنارهای توضیحات فقط اشاره میشود که گویی از سوسیالیزم به منزله جامعه ای در گذار از سرمایه داری به کمونیزم صرف نظر میشود. جهت اثبات حذف سوسیالیزم از طریق حزب کمونیست کارگری ایران در یک دنیای بهتر آمده است:
"سازماندهی انقلاب اجتماعی طبقه کارگر امر فوری جنبش کمونیزم کارگری است، انقلابی که کل مناسبات استثمارگر سرمایه داری را واژگون میکند و به مصائب و مشقات ناشی از این نظام خاتمه میدهد. برنامه ما، برقراری فوری یک جامعه کمونیستی است. جامعه بدون تقسیم طبقاتی، بدون مالکیت خصوصی بر وسائل تولید، بدون مزدبگیری و بدون دولت. یک جامعه آزاد انسانی متکی بر اشتراک همگان در ثروت جامعه و در تعیین مسیر و سرنوشت آن، جامعه کمونیستی همین امروز قابل پیاده شده است" (ص 11).
در این خصوص باید گفته بشود که اولا گذار از سرمایه داری به کمونیزم مخالف برداشت دترمینیزم مارکسیستی در مورد ترتیب جوامع بشری ( کمونهای اولیه، برده داری، فئودالیزم، سرمایه داری، سوسیالیزم و کمونیزم) میباشد و دوماّ این جهش از روی سوسیالیزم یک نزدیک بینی تاریخی و عملکرد ضد مارکسیستی است.
بنابراین حزب کمونیست کارگری ایران به قول لنین مبتلاء به بیماری کودکانه در کمونیزم است. تنها جامعه ای که بعد از انحطاط سرمایه داری قادر است بطور دراز مدت بیسوادی و بیسوادی سیاسی حاکم در طبقه کارگر را از بین ببرد، به این طبقه با آموزش همه محاط آگاهی علمی بدهد، از نظر جامعه روان شناسی استحاله های فکری مثل خراقات، کلکها، دروغها و ریشه های ایده آلیزم را در آگاهی طبقه کارگر بزداید، رفتار نیازهای همه جانبه این طبقه را به سود یک جامعه جهانی تغییر بدهد، آزادی را آموزش بدهد و همه موانع ذهنی، طبقاتی، اخلاقی، عرفی و جهان بینانه را متلاشی بکند، فقط جامعه سوسیالیستی است که بدون آن رسیدن به جامعه کمونیستی امکان پذیر نخواهد بود. بنابراین فقط جامعه سوسیالیستی قادر است تضادهای حاصل از سرمایه داری را از بین ببرد. تضادهای سوسیالیزم را هم نیز جامعه کمونیستی حل و فصل خواهد کرد.
جامعه کمونیستی امروز قابل پیاده شده نیست این اشتباه حزب کمونیست کارگری ایران، یک دگماتیزم سیاسی، دور از واقعیتهای عینی و یک باور بی تعمق است. از طرف دیگر استعمال صحیح مقوله های سیاسی برای یک حزب کمونیستی لازم است تا اینکه از اغلاط جلوگیری به عمل بیاید. در متون ذکر شده فوق از " جامعه آزاد انسانی" سخن به میان آمده است که باید تصحیح بشود. ما از دید مارکسیستی یک جامعه انسانی نداریم اگر جامعه بر اساس انسانیت استوار میبود انسانها خارج از جامعه میبودند. این انسانیت نیست که تولید میشود تا این که احتیاجات مادی و معنوی انسانها را ارضاء بکند، بلکه تولید و تجدید تولید اشیای مادی است. بنابراین جامعه یک آرایش اقتصادی ـ اجتماعی است، نه فورماسیون انسانی.
علاوه براین در متن مندرج فوق ازبرنامه حزب با واژه های ایده آلیستی و تجریدی مثل "سرنوشت" مواجه میشویم که استفاده از آن برای یک حزب کمونیستی شایسته نیست.
یکی دیگر از نکات گنگ در "یک دنیای بهتر" در مورد "انقلاب و اصلاحات" است به آنها اشاره میکنم تا اینکه مورد تصحیح قرار بگیرد:
"از نظر سیاسی، کمونیسم کارگری نه فقط سازماندهی انقلاب علیه نظام موجود را با تلاش برای تحمیل اصلاحات هرچه وسیعتر به آن در تناقص نمیبیند. ... آنچه که کمونیسم کارگری را در مبارزه برای اصلاحات برای اصلاحات از جریانات و جنبشهای رفرمیست، اعم از کارگری و غیرکارگری متمایز میکند ... از طریق اصلاحات میسر نیست. ... جنبش ما در مبارزه برای اصلاحات ... (ص 12)".
پس ما در صفحه 12و 13 هم این را میبینیم این حزب هم برای اصلاحات و هم مخالف اصلاحات است. اگر شما راست میگوئید باید به جای "برای" از "برعلیه" استفاده بکنید تا منظورتان درست فهمیده بشود.
علاوه بر این، متون برنامه حزب از صفحه 13 تا 21 هیچ ربطی با جامعه کمونیستی ندارند و فقط شرایط زندگی تقلید شده از جامعه سرمایه داری غربی را محتوی هستند که آدم احساس میکند که حزب کمونیست کارگری ایران گوئی هنوز در سوسیال دموکراسی گیر کرده باشد.
اگر این بخش واقعا برای جامعه کمونیستی در مد نظر گرفته شده باشد صدها ضد و نقیض موجودند که همدیگر را دفع و نفی میکنند.
بطور مثال قوانین کار و رفاه اجتماعی برای جامعه سرمایه داری نوشته شده است که در آن دولت همه ضوابط را تعیین میکند و اینها متباین با شرایط کارو زندگی در جامعه کمونیستی میباشند.
در برنامه حزب در همه جا صحبت از حضور دولت است که خواننده دقیقا نمی داند که آیا "یک دنیای بهتر" برای جامعه سرمایه داری یا برای جامعه کمونیستی نوشته شده است ؟
به نظرم تقسیم دقیق محتوی "یک دنیای بهتر" به سه بخش " استراتژی حزب در مبارزه بر علیه سرمایه داری"، " اهداف حزب جهت تشکل جامعه سوسیالیستی" و " اهداف حزب در جامعه کمونیستی" لازم است تا اینکه اعضای حزب، کارگران و علاقمندان بتوانند یک تصویر عینی و شفافی را از مبارزات حزب کمونیست کارگری ایران داشته باشند.
نتایج 151 مصاحبات من با کارگران فعال سیاسی و مشغول در کارخانه های مختلف ایران درباره حزب کمونیست کارگری این واقعیت را نشان میدهند که آنها هنوز به استراتژی مبارزاتی این حزب بی در و پیکر اطمینان ندارند که اولا به غیر از خودش سایر احزاب سوسیالیستی و کمونیستی را نه تنها در ایران بلکه در سایر نقاط دیگر جهان قبول ندارد و دوماَ تحت شرایط خفقان سیاسی حاکم در ایران و سایر کشورهای سرمایه داری با بی در و پیکری، خودش و فعالین را به خطر میاندازد. به نظر آنها هرحزبی، به مثابه ارگانیزمی است که نیاز به سیسم دفاعی دارد و بدون آن رو به فنا خواهد رفت. سوماّ کارگران به این نکته پافشاری میکنند و میگویند که یک حزب کمونیستی باید در ضمن مبارزات کارگری و تحت شرایط عینی شکل گرفته باشد تا بتواند گام به گام با خواستهای طبقه کارگر به پیش برود. چهارماّ کارگران قوانین کار حزب را غیرسوسیالیستی و غیرکمونیستی ارزیابی میکنند.
علاوه براین کارگران روش مبارزه این حزب را در مورد فحشاء و قدغن بودن القاب و عناوین شغلی را کاملا دور از منطق قلمداد میکنند.
پس در این صورت چطور میتوان فرق بین حمید تقوایی، گارسون و آشپز یک رستوران را فهمید؟